In het Engels Klooster leeft een gemeenschap van Kanunnikessen; ze volgen de Regel.van St. Augustinus. Hun leven is gegrondvest op vier pijlers:
De Congregatie van de Reguliere Kanunnikessen van St. Augustinus is genoemd naar het eerste klooster van Windesheim, gesticht in 1387. Vandaag is Windesheim een gemeente van de stad Zwolle (NL).
De geestelijke herbronning (als historisch begrip bekend onder de naam “Moderne Devotie”) werd ingeluid door Geert Grote (1340-1384). Door zijn prediking, lag deze bekeerling van Deventer (NL) de stichting op van lekengemeenschappen van Broeders en Zusters van het Gemene Leven. De eersten verdienden hun brood door het kopiëren van “goede boeken” bv. missaals, evangelie, liturgische kalenders, geestelijke traktaten, enz.; ze onderrichten in de kalligrafie jonge studenten die in hun internaat ontvingen. De zusters zorgden voor amen en zieken. Hun weverij was een bron van welzijn.
Na enkele jaren gingen 6 broeders een “klooster” bouwen (met eigen handen!), en zich nog meer op het gebed te richten; ze begonnen een kanoniale vorm van leven, met koorzang en een beperkt apostolaat, namelijk hun contemplatieve leven mondt uit in onthaal van gasten.
Een vergelijkbare hernieuwing, eerder door de Goddelijke Voorzienigheid gestuurd dan louter historisch toevallig, ontstond iets vroeger, omstreeks 1350, in de Zuidelijke Lage Landen, met Jan van Ruusbroec, kanunnik van Sinte Goedele (Brussel) (nr 225). Met enkele bevriende priesters trok hij zich terug in een jachtpaviljoen in het Zoniënwoud, ten zuiden van Brussel, om beter hun priesterlijke inzet te beleven. Geïnspireerd door hun vurig gemeenschappelijk leven, dienden zich nieuwe kandidaten aan, hetgeen resulteerde in verscheidene nieuwe kloosterstichtingen rond Groenendaal.
In 1412, ontstaat de “Congregatie van Windesheim”, die de vereniging is van de kloosters uit Noord en Zuid. In diezelfde periode kwamen zusters naar Leuven en brengen een vrouwelijke vernieuwingsbeweging op gang (nr 076).
Tijdens de vervolgingen in Engeland (16e eeuw) ontving het klooster van de kanunnikessen Sinte Ursula in Leuven zovele Engelse roepingen dat men daar in 1609 het eerste “Engelse klooster”, het Engels Klooster van Sinte Monica moest stichten.
In 1629, kwamen 5 zusters uit Leuven naar Brugge; ze hebben een huisje gekocht, Nazareth, dat het klooster van O. L. Vrouw van Nazareth is geworden.
Tot 1973 was opvoeding (in meisjesinternaat) de belangrijkste taak van de communiteiten van de Congregatie, zowel in Engeland als in België en Zwitserland. Sinds september 2009, heeft het gebouw zijn eerste bestemming terug gekregen, het wordt een internaat voor leerlingen van St. Leo College.
Nog steeds werden er dagen van spirituele herbronning georganiseerd met de bedoeling de Eucharistie, het openbaar gebed van de Kerk, en de lectuur van het Woord Gods gezamenlijk te vieren. Deze navolging van Christus “in onze tijd en voor onze tijd” in de 14e eeuw, door Geert Grote opgevat, heeft niets aan actualiteit ingeboet.